- Jendetza, ezta?
- Bai, ia ezin da ibili.

Ia ezin da ibili, baian nola edo hala barrurantz jo dute neska-mutil gazteek eta, gizaki uholdearen erdian harrapatuta, salmahira hurbiltzeko ahaleginak egiten dihardute.

- Bultza, bultza lotsa barik.
Bultza eta saka, azkenik taldekide bat helmugara heldu eta, ukondoen laguntzaz bere kokagunea finkatu ostean, salmahaiaz bestaldean lanean ari direnei begira, deika hasi da.

- Aizu!
Alferrik lehenengoan, aurrez aurreko bizardunak jaramonik ere ez baitio egin, hain dabil lanpeturik. Orduan aurretik pasatzen ari den neskarekin ere ahalegintzen da.

- Aizu, mesedez!
Neskak begirada iragankorra zuzendu dio bezero pazientziagabeari, baina salmahaiko beste muturrerantz jarraitu du, gelditu barik.

Ostera ere saiatu da, eta hirugarrenean, azkenik, langile baten arreta erakartzea lortu du.

- Aizu, kasu pixka bat egin, mesedez!
- Zer nahi duzu?
- Hiru gorri eta zurito bi.
- Kostata - esan du eskatzaileak pixka bat lasaiago, atzealdean zurrutadaren zain dauden lagunei begira-. Ez dakit zer gertatzen den gaur Durangon: jaietan ere ez dira honela egoten Goenkaleko tabernak.
- Gainera jende arraroa da hau, ezta? Begiratu zelako itxura daukaten gehienek: nagusitxoak, ondo jantziak, jeneroz betetako poltsa eskuan...